کاربر مهمان خوش آمدید       ثبت نام ورود
آنغوزه

مشخصات بویایی : صمغ این گیاه ، بویی شبیه ریشه پیاز یا ریشه تره فرنگی دارد .

اصطلاحات انگلیسی : Asafoetida - stinking gum - Devil's Dung

 

 

 

آنغوزه را در پارسی «انگدان» می‌نامند. نام علمی آن .Ferula assa-foetida L است. انگدان از گیاهان دارویی مهم تیره چتریان است و در مناطق استپی و بیابانی ایران می‌روید.


به دلیل عطر ناخوشایند این گیاه ، معمولا اصطلاحاتی همچون کود شیطان و آدامس متعفن برای نامیدن این گیاه استفاده می شوند . آنغوزه شیره گیاهی است که از تیغ زدن ریشه یا پایین ساقه و یا قطع ساقۀ گیاهان مولد آنغوزه از ناحیۀ یقه گیاه خارج می‌شود و در طول تابستان به دست می‌آید و به دو صورت در بازار عرضه می‌شود. یک نوع را که آنغوزه اشکی گویند بسیار تمیز؛ بدون خاک و خاشاک و مرغوب است رنگ خارجی آن زرد مایل به قرمز یا قهوه‌ای و صاف و شفاف است. از نظر ابعاد در حد فندق یا کمی بزرگتر یا کوچکتر یا در ابعاد نخود است رنگ مقطع آن سفید است که در مجاورت هوا به سرعت اکسیده شده و تیره می‌شود؛ و نوع دیگر که در بازار عرضه می‌شود توده‌ای گفته می‌شود که با بی دقتی جمع‌آوری شده و مخلوط با خاک و خاشاک و برگ است و نامرغوب می‌باشد طعم آنغوزه گس در بعضی گونه‌ها تلخ و بویی شبیه بوی سیر، متعفن و خیلی تند دارد.

برای صمغ آنغوزه درمناطق خاور دور خواص متعددی قائل هستند. این صمغ از ایران و افغانستان از طریق مغولستان به چین و سایر نواحی خاور دور صادر می‌شود.برای انگل و به عنوان دارویی ضد انگل استفاده می‌شود.

آنغوزه دارای عطر و طعم متمایز و  قوی  است که  یادآور ریشه پیاز یا تره فرنگی می باشد . و در آسیا برای طعم و بوی آن در غذاها  به شدت مورد استفاده قرار میگیرد .

 

گرآورنده : میثم وظیفه

مرجع : فرهنگ لغت دهخدا - سایت های خارجی 

 

عطر های دارای این نوت