کاربر مهمان خوش آمدید       ثبت نام ورود

انیسون

مشخصات بویایی : دانه های آن بسیار معطر و حالتی تند گون دارد .

اصطلاحات انگلیسی : foeniculum vulgare - Fennel

 

 

 

انیسیون گیاهی با دانه‌های بسیار معطر و بسیار شبیه به رازیانه است که به آن بادیان رومی هم گفته می شود . بادیان رومی از تیره چتریان است و با دانه‌هایی سبز رنگ، گلابی شکل و کوچک که قسمت فوقانی آن نوک تیز بوده و پنج خط برجسته (ده شیار) بر روی آن کاملاً مشهود است. انیسون غالباً با دانه‌های هشت شیاری رازیانه اشتباه گرفته می‌شود.

انیسیون گیاه چند ساله و بلند با برگهایی دارای بریدگیهای زیاد است و بومی مناطق مدیترانه است.

میوه آن از دو بخش (فندقه) گلابی شکل تشکیل شده که هر بخش آن دارای قسمت بیرونی سبز و قسمت داخلی کمی تیره‌است و بوئی تند و معطر دارد.

کاربرد اصلی آنیسون درمان میگرن می‌باشد. آنیسون یک آنتی باکتریای بسیار قوی می‌باشد که در مراکز بهداشتی می‌توان از آن به جای الکل استفاده نمود.

 

روش مصرف:

مقدار کمی از آنیسون تازه را توی قوری به همراه کمی آب بریزید و بگذارید تا ۱۰دقیقه به خوبی بجوشد و در لیوان میل کنید. از عوارض انیسون می‌توان احساس گرفتگی سینه و گلو و در صورت مصرف طولانی مدت به ترش کردن معده اشاره کرد. انیسون در نقاط مختلف جنوب ایران کشت می‌شود و از اقلام صادراتی ایران است.

 

بادیان رومی در طب سنتي:

مُسکن دردها، عرق آور و بادشکن است و اگر در روغن جوشانده شود تاثيرش بيشتر است. دانه‌ هاي انيسون به عنوان ضد درد در ناراحتي ميگرن، معطرکننده، ضد عفوني کننده و مُدر، مصرف سنتي داشته و عرق حاصل از تقطير آن نيز به منظورهاي فوق استفاده مي‌ گردد.

اگر آن را بخار کنند و بخار آن را استنشاق کنند سر درد و سرگيجه را از بين مي برد.

اگر آن را بکوبند و با روغن گل محمدي بياميزند و در گوش بچکانند بيماري هاي دروني گوش را که ناشي از اثر ضربه يا برخورد باشد بهبود مي بخشد و درد گوش را بر طرف مي نمايد.

شير مادر را افزايش مي دهد.

رطوبت طحال را بر طرف مي سازد.

با تب کهنه مقابله مي کند.

 

منبع جغرافيايي:

محل رويش اين گياه در ايران شامل نواحي شمالي و جنوب غربي مي باشد.

شرق نواحي مديترانه، غرب آسيا، نواحي جنوبي اروپا تا مديترانه، خاورميانه، هندوستان، شوروي سابق، مکزيک، مصر و اسپانيا از نواحي مهم توليد اين گياه هستند.

 

اثرات مهم:

ضدنفخ، ضد اسپاسم، خلط آور و با مصرف زياد داراي خاصيت ضد ميکروب است.

در طب عوام به عنوان زياد کننده ي شير مادران شيرده، افزايش قواي جنسي و ضد کرم مصرف مي شود.

در پمادهاي موضعي به عنوان محرک مصرف مي شود.

همچنين در صنايع غذايي به عنوان طعم دهنده و معطر کننده به مقدار زياد استفاده مي گردد.

 

طريقه و ميزان مصرف:

تهيه ي چاي: 1 تا 5 گرم از ميوه ها را با آسياب خرد مي کنيم. سپس بر روي آن يک ليوان آب جوش مي ريزيم. آن گاه ده تا پانزده دقيقه صبر مي کنيم و سپس صاف کرده ميل مي کنيم.

فرآورده هاي گياهي – انيسون در محصولات ضد سرفه، خلط آور، ضد نفخ و مسهل به صورت هاي قرص، چاي، عصاره و گاهي مخلوط با گياهان ديگر از جمله رازيانه مصرف مي شود. از رازيانه ي رومي در داروهاي مورد مصرف جهت کودکان استفاده زيادي به عمل مي آيد.

 

مصرف در بارداري:

با وجودي که گزارشي از عارضه ي آن وجود ندارد، ولي بهتر است در اين دوران مصرف نشود.

مهمترين اثرات گزارش شده انيسون:

ضددرد، ضدباکتري، ضداسپاسم، ضدويروس، افزايش دهنده ي ميل جنسي، ضد نفخ، معرق، هضم کننده، قاعده آور، خلط آور، مقوي کبد، قارچ کش، حشره کش، شيرافزا، مسهل، آرام بخش، سقط کننده، آلرژي زا، محرک و مقوي معده.

 

نکات قابل توجه:

انيسون به ميزان زياد جهت طعم، مزه ي انواع غذاها، ليکورها، ژلاتين ها، مواد اوليه کيک ها، گوشت و ادويه جات مصرف مي شود. همچنين در محصولاتي که در مطبوع و تازه کردن تنفس به کار مي روند، استفاده مي شود.

اسانس انيسون در تهيه عطر و صابون ها مصرف مي شود. اين اسانس به همراه اسانس هاي ديگر در محصولات حشره کش و به عنوان افزايش نفوذپذيري داروها در پوست به کار مي رود.

اثرات فارما کولوژيکي انيسون بيشتر مربوط به آنتول موجود در اسانس آن است که از نظر فرمول شبيه به کاتکول آمين ها (از جمله آدرنالين، نور آدرنالين و دوپامين) است.

يکي از اثرات خوب انيسون، خاصيت ضدميکروبي بر عليه ميکروب هاي گرم منفي و مثبت است.

تحقيقات اخير نشان داده است که انيسون جذب آهن را در رات(نوعي موش آزمايشگاهي) افزايش مي دهد، لذا به نظر مي رسد مي تواند در جلوگيري از کم خوني مربوط به آهن موثر باشد.

 

 

منابع: کتاب گياهان دارويي و گياه درماني - دکتر محمدحسين صالحي سورمقي - پارسي طب - ويکي پديا - لغتنامه دهخدا

گردآورنده : میثم وظیفه